บางครั้งการเปล่งเสียงออกมาจากปากได้ อาจจะไม่ใช่การพูดเป็นก็ได้

หน้าแรก ฟอรั่ม บทความ บางครั้งการเปล่งเสียงออกมาจากปากได้ อาจจะไม่ใช่การพูดเป็นก็ได้

กำลังดู 1 ข้อความ - 1 ผ่านทาง 1 (ของทั้งหมด 1)
  • ผู้เขียน
    ข้อความ
  • #5111

    มั่นใจตัวเองไหมครับว่าเราเป็นคนพูดเป็น ในบางครั้งการเปล่งเสียงออกมาจากปากได้ อาจจะไม่ใช่การพูดเป็นก็ได้ ทำไมนั้นหรือเพราะว่า การพูดมีความสำคัญต่อชีวิตมนุษย์เป็นอันมาก วันนี้ขอนำเสนอแนวคิดของการพูดเป็น ไม่ใช่เป็นแต่พูดครับ

    ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดประกอบกับกิจการงานใดหรือคบหา สมาคมกับผู้ใด ผู้ที่ประสบความสำเร็จในธุรกิจการงาน การคบหาสมาคมกับผู้อื่นตลอดจนการทำประโยชน์แก่สังคม ล้วนแต่เป็นผู้ที่มีประสิทธิภาพในการพูดทั้งสิ้น 
    การพูดมีความสำคัญต่อตนเอง เพราะถ้าผู้พูดมีศิลปะในการพูดก็จะเป็นคุณแก่ตนเอง ส่วนในด้านสังคมนั้น เนื่องจากเราต้องคบหาสมาคมและพึ่งพาอาศัยกัน การที่จะอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขนั้นจำเป็นต้องเป็นคนที่ “พูดดี” คือพูดไพเราะ น่าฟัง และพูดถูกต้องด้วย 
    มารยาทในการพูด

    การพูดของคนเราจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีหลักเกณฑ์ รู้จักกาลเวลา และที่สำคัญต้องคำนึงถึงมารยาทที่ดีในการพูดด้วย มารยาทในการพูดแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ 

    1. มารยาทในการพูดระหว่างบุคคล 
    2. มารยาทในการพูดในที่สาธารณะ

    มารยาทในการพูดระหว่างบุคคล มีดังนี้ 

    1. เรื่องที่พูดควรเป็นเรื่องที่ทั้ง 2 ฝ่าย มีความสนใจและพอใจร่วมกัน 
    2. ไม่พูดเรื่องของตนเองมากจนเกินไป ควรฟังในขณะที่อีกฝ่ายหนึ่งพูด ไม่สอดแทรกเมื่อเขาพูดยังไม่จบ 
    3. พูดตรงประเด็น อาจออกนอกเรื่องบ้างพอผ่อนคลายอารมณ์ 
    4. เคารพความคิดเห็นของผู้อื่น ไม่บังคับให้ผู้อื่นเชื่อหรือคิดเหมือนตน 
    ฯลฯ

    มารยาทในการพูดในที่สาธารณะ 
    การพูดในที่สาธารณะต้องรักษามารยาทให้มากกว่าการพูดระหว่างบุคคล เพราะการพูดในที่สาธารณะนั้น ย่อมมีผู้ฟังซึ่งมาจากที่ต่าง ๆ กัน มีวัยวุฒิ คุณวุฒิ และพื้นฐานความรู้ ความสนใจและรสนิยมต่างกันไป มารยาทในการพูดระหว่างบุคคลอาจนำมาใช้ได้และควรปฏิบัติเพิ่มเติมดังนี้

    1. แต่งกายให้สุภาพเรียบร้อยเหมาะแก่โอกาสและสถานที่ 
    2. มาถึงสถานที่พูดให้ตรงเวลาหรือก่อนเวลาเล็กน้อย 
    3. ก่อนพูดควรแสดงความเคารพต่อผู้ฟังตามธรรมเนียมนิยม 
    4. ไม่แสดงกิริยาอาการอันไม่สมควรต่อหน้าที่ประชุม 
    5. ใช้คำพูดที่ให้เกียรติแก่ผู้ฟังเสมอ 
    6. ไม่พูดพาดพิงถึงเรื่องส่วนตัวของบุคคลอื่นในที่ประชุม 
    7. ไม่พูดหยาบโลนหรือตลกคะนอง 
    8. พูดให้ดังพอได้ยินทั่วกันและไม่พูดเกินเวลาที่กำหนด 
    การสื่อสารด้วยการพูดไม่ว่าจะเป็นการพูดกับคนเพียงคนเดียวหรือพูดกับคนจำนวนมาก จำเป็นอย่างยิ่งที่ผู้พูดทุกคนต้องมีมารยาท ถ้าขาดหรือละเลยต่อมารยาทในการพูด แล้วอาจทำให้การพูดประสบความล้มเหลว หรือไม่ประสบความสำเร็จได้

    ข้อควรคำนึงในการสื่อสารด้วยการพูด 
    การพูดจะสัมฤทธิผลหรือไม่เพียงใดนั้น ขึ้นอยู่กับการที่ผู้พูดได้วิเคราะห์องค์ประกอบสำคัญในการพูดให้ถ่องแท้หรือไม่ มีการเตรียมพร้อมเพียงใดก่อนที่จะพูด ฉะนั้นการพูดจึงมีข้อควรคำนึงดังนี้ 

    การพูดให้เหมาะสมกับบุคคล 
    ต้องวิเคราะห์ในเรื่องต่อไปนี้ คือ วัย เพศ ระดับการศึกษา อาชีพ ความสนใจพิเศษเพื่อเตรียมเรื่องที่จะพูดได้อย่างเหมาะสม 

    การพูดให้เหมาะกับกาลเทศะ 
    ควรพิจารณาว่าจะพูดในโอกาสใด การพูดนั้นเป็นทางการมากน้อยแค่ไหน 

    การพูดให้ผู้อื่นเข้าใจตรงตามความประสงค์ 
    ควรใช้ภาษาบ่งบอกความต้องการหรือความมุ่งหมายให้ชัดเจน หลีกเลี่ยงการตีความหลายแง่หลายมุม 

    การพูดสรุปใจความสำคัญจากเรื่องที่ฟังหรืออ่าน 
    เป็นการพัฒนาการใช้ภาษาให้สัมพันธ์กันทุกด้าน และอาศัยความสามารถในการสรุปความจากเรื่องที่ฟังหรืออ่านได้อย่างถูกต้อง ซึ่งจะช่วยให้ผู้รับสารเข้าใจเจตนาของผู้ส่งสารได้อย่างถูกต้องรวดเร็ว 

    การพูดแสดงความคิดเห็น 
    เป็นการใช้ทักษะ การฟัง การอ่าน การพูด และการคิดให้สัมพันธ์กัน ต้องอาศัยการฝึกฝนให้เกิดความชำนาญ เพราะการพูดแสดงความคิดเห็นผู้พูดต้องใช้ทั้งความรู้ ความคิด เหตุผลหรือหลักการต่าง ๆ หลายอย่างประกอบกัน ความคิดเห็นจึงจะมีคุณค่าน่าเชื่อถือ

    มาพูดให้เป็นกันดีกว่าไหมครับ จะได้ไม่เป็นแต่พูด

    ดร. พิสัณห์ นุ่นเกลี้ยง

กำลังดู 1 ข้อความ - 1 ผ่านทาง 1 (ของทั้งหมด 1)
  • คุณต้องเข้าสู่ระบบเพื่อตอบกลับกระทู้นี้